Witamy
Grupa 38 polskich imigrantów spotkała się w Kościele Trójcy Świętej, aby stworzyć dom dla swojej społeczności. Do 1930 roku, po latach wysiłku i wytrwałości, ukończyli budowę „Domu Polskiego”, centrum kulturalnego dla polskich imigrantów w Windsorze.
Dom Polski stał się centrum wsparcia w czasie wojny. Odbywały się zbiórki pieniędzy dla polskich żołnierzy i cywilów. W 1941 roku stał się północnoamerykańską siedzibą i centrum rekrutacyjnym Armii Polskiej pod dowództwem generała Bronisława Ducha.
Windsor doświadczył napływu polskich imigrantów i byłych żołnierzy, którzy osiedlili się w Kanadzie. Dom Polski służył jako serce społeczności, zachowując język i kulturę poprzez festiwale, występy i spotkania towarzyskie.

Rodzina Kowalski, Kraków
1940s

Święta Wielkanocne, Warszawa
1960s

Wakacje nad Bałtykiem
1980s
Świętując 60. i 70. rocznicę, Dom Polski stał się tętniącą życiem sceną dla tradycyjnego tańca, teatru i muzyki. Rozwijały się znane grupy takie jak Krakowiaki, Tatry i Płomień, a Dom Polski wspierał wschodzące talenty, takie jak pianista Daniel Wnukowski.
Dostrzegając ograniczenia starzejącego się budynku, w 1995 roku powołano Komitet Budowlany w celu zbadania możliwości rozbudowy. Organizacja nadal wspiera młodzież, kulturę i społeczność, patrząc w przyszłość zbudowaną na dekadach dziedzictwa i jedności.